Gift's world......'s profileHo Ho Ho...PhotosBlogLists Tools Help

*-*...GiFt//*-*

Occupation
No list items have been added yet.
21 April

เมื่อถึงฤดู....ฝึกงาน ตอนที่ 2

*ความเดิมจากตอนที่แล้ว....
 
                 จำเป็นต้องสรุปมะ.. ไม่ดีก่า มานยาว..จำมะได้ก็กลับไปอ่านละกาน...แต่ที่จริงไม่ต้องก็ได้เพรามันไม่ได้ต่อเนื่องกาน.. เหอะๆ
 
                 วันนี้จะเล่านิทานให้ฟังเรื่องนึง เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "อย่าอวดดี ถ้าไม่รู้จริง" เรื่องมีอยู่ว่า ....เท่ม แทม แท้น.น.น.!!!
 
                 วันนั้นออกไปทำงานตามปกติเดินไปกะเพื่อนๆ อีก3 คน (ขอสงวนชื่อเพื่อมิให้เกิดความเสียหาย) แต่ที่ไม่ปกติคือ ไมวันนี้ไม่มีรถเมย์หว่า รอน้านนาน แต่ในที่สุดก็มา
............."เฮ้ย นั่นรถสายไรวะ" เพื่อนถาม
................."34" อีกคนตอบ
......................."34 ผ่านมั้ยวะ" อีกคนถาม
.............................ฉานตอบ "ไม่แน่ใจว่ะ แต่น่าจะผ่านนะ" ดูนาฬิกา ตายแน่..โมง20ละ ไม่ไปคันนี้ไม่ทันแน่ (คิดในใจ)
 
..............ในขณะที่รถเมย์ใกล้เข้ามา วินาทีนั้นเอง -เอาวะ! เราต้องหนักแน่น...เด่วเพื่อนไปสาย...(เหมือนจะเป็นคนดี)
 
..................."ไปเหอะ เค้าจำได้นะว่ามันผ่าน" ฉานมั่นใจ (คิดว่านะ)
 
..........................เพื่อนๆ เลยเชื่อในความหนักแน่นของฉาน เราเลยขึ้นรถกาน...ฉานห่วงนิดหน่อยเพราะกลัวขึ้นผิด แต่..เอ มันก็มาทางเดียวกันหนิ แต่ทำไมรถว่างจัง....ฉานเริ่มสงสัย.....อุ้ย..นั่น ทหารอากาศท่าทางดูดี ขึ้นรถกะเรา *-* เฮ่อ !! โลงอก เพราะไปดอนเมืองมันก็ต้องผ่านฐานทัพอากาศ เค้าคงไม่คิดจะไป Dream World แต่เช้าหรอกมั้ง ...ความมั่นใจของฉานกลับมาอีกครั้ง...
 
.............แต่   เพียงเสี้ยววินาที  ตรงทางแยก ....มันก็เกิดขึ้น......
 
 ****รถเมย์เลี้ยวซ้าย......ทั้งๆ ที่ต้องตรงไป.....ฉานหน้าดำเหมือนคลองน้ำเน่าที่เทศบาลยังไม่อยากจะจินตนาการ ...(เอาแล้วกรู เอาไงดีวะ)
 
...............ใจดีสู้เสือ  หันไปหาเพื่อน....ยิ้มหวานๆ (ทำท่าสำนึกผิดเต็มที่)  "รถไม่ผ่านที่ทำงาน (เสียงหวานอย่างไม่เคยทำได้ในชีวิต /-/) เอาไงดี" 
 
.....................เพื่อนหันไปมองซ้าย-ขวา..พูดสั้นๆ   "ใช่แล้ว"   สั้นมั่กๆ (สะเทือนใจอย่างแรง..ไม่น่าเล้ย!!)
 
.......................เราลงรถป้ายแรก หลังจากที่รู้ในเสี้ยววินาทีนั้นว่าขึ้นรถผิดชัวร์ ....
 
............7.35 น. อากาศดี แดดอ่อนๆ แต่ฉานรู้สึกเหมือนอยู่กลางดวงอาทิตย์......
 
........เพื่อนคนนึงถามว่า "ลงรถทำไมหรอ ?" เออ..ย้ำกรูเข้าไป ....มานก็หน้า งง แต่สุดท้ายก็เข้าใจ....
 
 ..................7.40 น. เอาแล้ว...รถติดยาวเหยียด... ความสับสนทางเพศ เอ้ย!! ทางอารมณ์เริ่มถาโถม ....เพื่อนสายแน่..เอาไงดี (เพื่อนเก็บ ช.ม. ฝึกงาน 200 ช.ม.)   จะขึ้นรถเมย์อีกก้อไม่กล้า เพราะไม่เคยมาแถวนี้........
 
..........................ทางเดียวที่จะรอดแบบดูดีที่สุดและเร็วที่สุด แถมแพงสุด......ถูกแล้ว...Taxi..นาทีนั้น ฉานแสดงความรับผิดชอบทันที ..รีบโดดขึ้น taxi..
 
               "ไม่เปนไร เด่วกิฟท์จ่ายเอง" คุยกานอยู่นานกว่าเพื่อนจะยอม... 7.45 น. ฉานเริ่มปลง...เพื่อนสายแน่ๆ....แต่*-* ฟ้าก็สงสารหรือสมเพชก็ไม่รู้ รถไม่ติดแล้ว..โล่ง สบาย เฮียแกเลยเหยียบมิด...ทันซะงั้น ..ฉานลุ้นยิ่งกว่าเชียร์บอลโลก..........10 นาที taxi thai จงเจริญ!!!!  (70 บาท)
 
 
 
                     ป.ล. หลังจากวันนั้น ฉานก็ไม่เคยขึ้นรถผิดอีกเลย.... เพราะฉานมีแผนที่การเดินรถของ ขสมก......ทุกสาย..... 55+
 
 
21 December

งาน งาน งาน

หวัดดีจ้า
 
วันนี้กิฟท์ไม่รู้จะทำไรดี  เพราะว่าเคลียร์งานเสร็จหมดละ
ดีใจจะแย่...........
 
นี่ก็เพิ่งตื่นเลยมา up date เล่นๆ
เออ เมื่อวานนะ
สอบ Discusstion มา ...สุดๆ ไปเลย
หัวข้อนี่ก็ไม่ค่อยถนัด
พูดก็ไม่ค่อยได้พูด..... เพราะโดนแย่งซีนหมด
 
 
ตายๆๆๆ
คะแนนจะเหลือหรอเนี่ย
เครียดจริงๆ
แต่ไม่เป็นไร...555
 
วันนี้เลี้ยงสาย  พอคลายเครียดได้บ้าง  ไม่มากก็น้อย..เนอะ
 
คิดมาก็มากเรื่อง  กลุ้มใจเปล่าๆ
ไปตั้งใจอ่านวิชาอื่นดีก่า...
 
 
 
 
 
 
18 December

งานพี่บัณฑิต

   วันนี้ไปงานเลี้ยงพี่บัณฑิตมา คนเยอะน่าดูเลยและที่สำคัญนะ ได้เจอพี่ๆ ที่จบไปแล้วหลายคนด้วย
โดยเฉพาะ พี่โน ที่วันนี้ดูสวยกว่าทุกครั้งที่เคยเจอกันมา 555...
และทำให้กิฟท์รู้ว่า  สายรหัส...ซึ่งนับวันจะขยายแบบอินฟินิตี้ เพราะว่ามันใหญ่มั่กๆ  นับๆแล้วก็  ...11คน.. พี่โนเป็นลมแน่ๆ
 
 
แต่ทว่า  อาหารอร่อย แถมขนมเค้กนี่ก็สุดยอดไปเลย ...อร่อยๆ ทั้งน้าน วันนี้มีความสุขกับการกินอีกวันหนึ่ง เพราะได้กินฟรีแบบไม่อั้น  แถม..เค้กยังอร่อยสุดยอด
 
แต่ในขณะที่กิฟท์และเพื่อนๆ กำลังอิ่มหนำสำราญกับอาหารสุดหรูอยู่นั้น
พิธีกรในงานก็ประกาศขึ้น...ด่ะ/ครับ ต่อไปนี้ก็เป็นการแสดงของน้องๆ ชั้นปีที่1....
กิฟท์ก็ฟังไม่ค่อยจะถนัดเพราะตอนนั้นมีสงครามการกินเกิดขึ้น ทำให้หูอื้อไปหมด
จึงไม่ทันได้ฟังพิธีกรพูด...
 
พอรู้ตัวอีกครั้งเสียงเพลงก็ดังขึ้น  มันเป็นเพลงที่กิฟท์ชอบ... อยากเป็นคนที่ถูกรัก..ของพี่ตูน
ทุกคนต่างตื่นเต้นเพราะหน้าตามันดี   ลีลามันก็ใช่ย่อย  optionมันก็เต็มที่
แต่พอเริ่มประโยคแรกเท่านั้นแหละ... โอ้ย... ใครก็ได้เอามันลงมาที...โอ้ย.พอเหอะ
หลายเสียงว่าอย่างนั้น พอจบเพลงแรก....มันยังยืนยังจะร้องต่อ
ไอ่คนฟังก็ไม่เจริญอาหาร...ไม่เข้าใจว่าดนตรีไม่เพราะ  หรือ มันร้องไม่ได้เรื่อง
 
พี่บัณฑิตก็ตบรางวัลมันอย่างงาม  น่าจะ 100 นึงมั้ง
นักร้องมันคงได้ใจ..เห็นพี่ให้ตังค์มันเลยใส่เต็มที่
ที่ไหนได้  ความหมายก็คือ..มรึง ลงไปได้แล้...พวกกรูรำคาญเต็มที่..(พี่ๆ คงอยากสื่อแบบนี้ แต่น้องมันคงไม่เข้าใจ)
 
พอจบเพลง 3 เย่...หลายคนร้องขึ้น ตรบมือให้กับสปิริตนักร้องของน้องปี 1
 
พิธีกรก็เลยจิกตัวเจ้านักร้องนำมาสัมภาษณ์ นิหน่อย..
น้องมาจากสาขาอะไรคะ  พี่กิ๊ฟ ถาม
eng biss ครับ.. น้องตอบ
 
พอกิฟท์ได้ยินว่าเป็น eng biss ก็เลยสนใจเต็มที่ เพราะมีหลานรหัสอยู่เหมือนกัน
อืม.....แล้วก็จริง...ยิ่งมองก็ยิ่งเหมือน
ใช่เลย... 
........................................ไอ่ ณัฐ
หลานชั้นเอง.....พอพูดคำนี้   เพื่อนๆ ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า...ทำไมไม่สอนมันร้องเพลงหน่อย..
เหะๆ ใครจะไปรู้ว่ามันจะกล้าทำให้พี่ๆ ของมันอายยย ขนาดนี้
 
แต่ที่น่าตื่นเต้นมากที่สุดคือ ตอนที่พี่โน (พี่บัณฑิต) รู้ว่าไอ่ณัฐเป็นหลานนี่สิ   เอิ้กๆ
พี่แกแทบช็อคซินิม่า....เพราะไม่คิดมาก่อนว่า ไอ้ที่ด่าๆ ไป มันจะเข้าตัวเองอย่างจัง
5555 อิอิอิ  เอิ้กๆๆๆ  พี่โนแทบเอาหน้าซุกใต้พรม..... 
 แต่น้องมันก็น่ารัก  มันบอกว่าไม่มีเวลาเครียม  เลยออกมาไม่ดี...อืม อภัยก็ได้  ไหนๆ ก็พี่น้องกันเนาะ..55
 
 
.....แต่ก็ไม่รู้ว่าวันนี้จะดีใจที่ได้เจอพี่โน หรือว่าจะเสียใจกับการสอบเมื่อเช้าดี...
 
    วันนี้เป็นวันสอบวันแรก  นี่เลย Translation หินสุดๆ แปลผิดแปลถูก ให้จารย์นอนปวดหัวไปหลายวัน.555.
อากาศก็หนาว เขียนหนังสือก็ยาก ง่วงก็เร็ว ไปไหนก็ไม่ได้เพราะแทบไม่อยากก้าวเท้าออกจากห้อง  *-*
หนังสือก็ไม่อยากอ่าน เพราะมันจะจบเร็ว 555
 
 
  ช่างมันเถอะ...ลุยงานต่อดีกว่า   เอาเป็นว่าโดยรวมแล้ว วันนี้ก็เป็นอีกวันที่กิฟท์มีความสุข...
 
 
 
 
 
 
 
There are no photo albums.